Terugkijken

Aan het eind van het jaar reflecteren we op wat er is geweest. Er zijn drie dingen in de wereld waar ik een hekel aan heb: voetbal, religie en Coldplay, en laten die drie nou net dit jaar zo in de schijnwerper zijn gezet, dat ik er lekker op kan zeiken.

Er zijn drie gevaarlijke wereldleiders dood, maar Ajax, Cruijf en  karatekid Esteban waren belangrijker dan de (schijn)dood van Bin Laden, de moord op Khadaffi en het plotselinge overlijden van De Grote Leider. Elke keer als er iets stoms in de voetbalwereld gebeurd, wrijf ik in mijn handjes: zou het dan nu eindelijk eens een keer over zijn met dat gezeik? Cruijf horen jengelen dat het allemaal niet eerlijk verloopt in het bestuur en ze beschuldigen van positieve discriminatie, de bestuurders met lange gezichten in hun Mercedes zien wegrijden, Van Gaal die een radiostilte inlast, het leek wel een soap. Volwassen mannen die zich met een kinderspel bezighouden en voor de vorm een duur pakje aan mogen, dat is toch wat voetbal eigenlijk is? Los van de achterlijke stapels geld die er mee gemoeid zijn natuurlijk. Want het mag dan wel een recessie zijn, de voetbalwereld merkt daar niks van. Als we nou het salaris van Esteban en van de rest van die hersenloze massa spierbundeltjes inzamelen, volgens mij komen we dan een heel eind met het aflossen van de staatsschuld en kunnen we gewoon weer genieten van orkesten en musea. Die theaters kunnen me gestolen worden, pedante zeikerds in kutdorpen als Hendrik-Ido-Ambacht die iets “heel leuks met poppen” doen, die kunnen we wegsubsidieren, hoor, geen probleem. Op voorwaarde dan dat de voetballerij gaat inleveren.

Ik kan er wel een boek over schrijven, over hoe verschrikkelijk voetbal is, maar we gaan door. Paars is de kleur van boetedoening en stichting KLOKK riep dan ook op tot het dragen van paars tijdens de nachtmis. Nu houd ik best van traditie, en heb ik wel eens een nachtmis bezocht, maar ik vind paars een heel lelijke kleur, dus hoefde ik dit jaar helemaal niet naar de nachtmis. Nu is mijn bescheiden mening dat religie de enige oorzaak is van al het wereldleed, en hoop ik, net als met voetbal, dat bij elk slecht bericht er wat meer afvalligen zijn. Niet dat ik graag wil dat priesters jongetjes en meisjes betasten, in tegendeel, ik hoop ernstig dat de hel bestaat zodat die mannen tot in de eeuwigheid anaal gekaratekickt worden, maar ik vind het wel goed dat het in de openbaarheid komt. Over enge, vieze mannen gesproken: ik begreep dat Robert M. maximaal 16 jaar plus TBS kan krijgen. Nu is in Nederland TBS een soort zomerkamp voor criminelen en is de gevangenis vaak nog gerieflijker dan menig Leidse studentenkamer, dus Robert M. is al snel weer vrij om met zijn echtgenoot meer zieltjes te verpesten. Kunnen we Robert M. niet samen met al die priesters op straat laten lopen met een brandmerk in een gezellig tuigdorp? Lost het probleem zichzelf op. Voor sommige misdadigers zijn lijfstraffen zo gek nog niet.

Coldplays Chris Martin mag ook wel eens in zijn buik geschopt worden terwijl hij op de grond ligt. Een beetje een miljoen vangen voor een optreden op Pinkpop. Is Jan Smeets niet helemaal goed bij z’n hoofd? En een nieuwe cd die een titel heeft als een ongeevolueerde hagedis, en een single die Every teardrop is a waterfall heet. Is Coldplay een bandje van tienermeisjes? Nee, maar ze hebben dan bandjes die oplichten op de maat van bepaalde liedjes tijdens een concert. Ik dacht dat Martin allemaal goede doelen-dingen deed, als een soort Neo-Bono, waarom dan achterlijk veel geld vragen voor een optreden en milieuvervuilende plastieken bandjes aan je fans slijten?

Ik hoop dat een Japanse tsunami de wereld reinigt van Coldplay, religieuze fanaten en voetballiefhebbers, maar hoe zeer ik me dit jaar ook heb geërgerd aan onrecht en onwetendheid, uiteindelijk kan je net als de Occupyers er weinig aan veranderen. Uiteindelijk is je eigen belevingswereld belangrijker. Zoals bij mij de geboorte van de dochter van mijn beste vriendin, de koop van mijn huis samen met mijn vriend en het overlijden van mijn leraar Nederlands. Die nu zou zeggen: “Faye, je stuk heeft geen samenhang, en je moet nog even naar je d’tjes en t’jes kijken”. Maar die wel mijn lievelingsleraar was en die er voor heeft gezorgd dat ik tegen wil en dank stukjes blijf schrijven. Al is het maar om mijn ergenissen te uiten voor een onzichtbare lezer. En tegen die lezer zeg ik: een mooi 2012, ik hoop dat er wat minder mensen, letterlijk en figuurlijk, in hun ballen geschopt worden en dat Coldplay er net als Kane een einde aan breidt.